Tagarchief: vergeten

Vergeten: een verslag van een Socratisch gesprek

We starten met een rondje eerste gedachten. Om iets te vergeten moet je eerst weten. Vergeten geeft ruimte om te zoeken.
Als een ervaring meer gewicht heeft dan vergeet je deze niet, gewicht kan bijvoorbeeld zijn schaamte en onrecht. Er wordt daarbij een legendarisch filmfragment ten tonele gebracht. Een vader slaat een kind tijdens een belangrijke herdenkingsbijeenkomst. Opdat het kind beseft dat hij het herdenken niet mag vergeten. Wij mogen dus niet vergeten! Op 4 mei wordt dat gepredikt. Hierbij krijgt het vergeten een moralistisch trekje.

Betekent vergeten gewist of verstopt? Kun je bewust vergeten? Vergeten is best leuk, zeker als je naderhand vindt wat je kwijt was. Echt weg is het nooit. Daadwerkelijk vergeten, kan dat? Is vergeten geen aandacht, geen gewicht geven aan? Vergeten heeft een functie, het is verdringing. Vergeten kan dus wel.

Aan de hand van een voorbeeld gaan we de vraag onderzoeken: ‘vergeet de dader eenvoudiger dan het slachtoffer? Het ‘slachtoffer’ in het voorbeeld herinnert zich goed wat er is gebeurd. De ‘dader’ weet er niets meer van vandaag de dag. Totaal vergeten. Zou hij het echt niet meer weten? Hij wordt herinnerd aan zijn daden. Van vergeten naar eraan herinnerd worden, het ligt dichter bij elkaar dan je in eerste instantie zou denken. Wordt de dader met het herinneren een slachtoffer van zijn vergeten?

Tot slot twee overwegingen over vergeten afkomstig uit de moderne devotie (met dank aan Karel van Haaften, Socratisch gespreksleider)
‘De kunst van het vergeten heeft mij meestal beter geholpen dan een goed geheugen’ (Geert Grote).
‘Een mens moet het evenwicht bewaren tussen vergeten en onthouden. Er zijn zaken die men moet vergeten en er zijn zaken die men moet onthouden. Teveel vergeten is niet goed, maar teveel onthouden is ook niet goed’ (anoniem).

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Vergeten

Socratisch Café op donderdag 19 mei, aanvang 20.00
‘De mens vraagt het dier weleens: waarom vertel je mij niet over je geluk en staar je me slechts aan? Het dier wil wel antwoorden en zeggen: “Dat komt doordat ik altijd meteen vergeet wat ik wil zeggen” – maar dan vergeet het dit antwoord ook al en zwijgt, zodat de mens zich erover verwondert.’ Dit schrijft Friedrich Nietzsche in ‘Over nut en nadeel van geschiedenis voor het leven’.
Volgens Nietzsche kent alleen een dier geluk, omdat het dier alles meteen weer vergeet. Kan vergeten voor ons ook een zegen zijn? Het wordt vaak vervelend gevonden om iets te vergeten: je sleutels, iemands naam of een boek dat je wel hebt gelezen. Maar kan het ons ook rust en geluk brengen, zoals Nietzsche voor de dieren beweert? Vergeten als last en zegen. We onderzoeken het tijdens het komende Socratisch Café op IJburg.

In de Flexbieb, Talbotstraat 46, do 19 mei vanaf 20.00 tot ongeveer 22.30 uur.
Bijdrage is € 7,50, incl. drankjes, aanmelden graag, zomaar binnenlopen kan ook.
Er is geen voorkennis vereist, alleen een nieuwsgierige geest.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie