Vergeten

Socratisch Café op donderdag 19 mei, aanvang 20.00
‘De mens vraagt het dier weleens: waarom vertel je mij niet over je geluk en staar je me slechts aan? Het dier wil wel antwoorden en zeggen: “Dat komt doordat ik altijd meteen vergeet wat ik wil zeggen” – maar dan vergeet het dit antwoord ook al en zwijgt, zodat de mens zich erover verwondert.’ Dit schrijft Friedrich Nietzsche in ‘Over nut en nadeel van geschiedenis voor het leven’.
Volgens Nietzsche kent alleen een dier geluk, omdat het dier alles meteen weer vergeet. Kan vergeten voor ons ook een zegen zijn? Het wordt vaak vervelend gevonden om iets te vergeten: je sleutels, iemands naam of een boek dat je wel hebt gelezen. Maar kan het ons ook rust en geluk brengen, zoals Nietzsche voor de dieren beweert? Vergeten als last en zegen. We onderzoeken het tijdens het komende Socratisch Café op IJburg.

In de Flexbieb, Talbotstraat 46, do 19 mei vanaf 20.00 tot ongeveer 22.30 uur.
Bijdrage is € 7,50, incl. drankjes, aanmelden graag, zomaar binnenlopen kan ook.
Er is geen voorkennis vereist, alleen een nieuwsgierige geest.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Tolerantie: verslag van een Socratisch gesprek op 21 april

Tolerantie begint vaak vanuit irritatie of angst, iemand overschrijdt de al dan geschreven regels of de persoonlijke grens van het toelaatbare. Wanneer je iets van de ander tolereert, laat je iets toe en geef je iets van jezelf op, je brengt als het ware een offer. Het is positief in de zin dat het ook ruimte biedt aan de ander om minder intolerant te zijn en als je dat de ander wilt laten weten krijgt het een opvoedende functie.

Vraag: Hoe intolerant ben je voor de intolerantie van anderen? In het voorbeeld reageert iemand afwijzend op het gedrag van je kind in de winkel. Hoe reageer je? Heb je begrip voor de onwetendheid van de persoon, ga je ter plekke een gesprek aan, maak je contact over het gedrag of ga je een gesprek aan over je eigen irritatie? De mate waarin het je geraakt heeft lijkt van belang te zijn, en ook de manier waarop de reactie gegeven wordt, met irritatie of met begrip. Zo blijken tolerantie en intolerantie als communicerende vaten met elkaar samen te hangen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Tolerantie

Socratisch Café op donderdag 21 april over tolerantie
Een klassieke definitie van tolerantie luidt: “de bereidheid iets toe te staan dat je niet zint, terwijl je de macht hebt het te verbieden.” Wat vreemd eigenlijk. Waarom zou je zoiets doen? Je bent het er niet mee eens en je kunt het verbieden en toch doe je dat niet. Zou het zoiets zijn als een knellende schoen? Je tolereert de pijn en de mogelijkheid van een blaar, omdat het alternatief van hinken of met een blote voet op straat lopen je nog onaantrekkelijker voorkomt? Tolereer je iets alleen omdat het gevolg van er een eind aan maken je nog onaantrekkelijker lijkt? Is het dus een negatieve afweging? Of zou er ook een positieve reden kunnen zijn om iets te tolereren?

In het Socratisch Café vragen we ons af: ‘Hoe valt het leven goed te leven? Leef ik werkelijk mijn keuzes?’ In een kleine groep onderzoek je welke lessen je uit levenservaringen kunt trekken. Concrete situaties komen op tafel: vrienden, familie, werk, school of buren. Het wordt steeds duidelijker waar het nu precies om draait. Je leert scherper luisteren, vragen stellen, formuleren en ook je inlevingsvermogen wordt geoefend.

Op donderdag 21 april, aanvang 20.00, binnenlopen vanaf 19.45.  In de ‘Flexbieb op IJburg, Talbotstraat.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

‘bescheidenheid is alleen dan een deugd, wanneer men er geen deugd van maakt’

Bescheidenheid. Het onderwerp voor het Socratisch Café op 17 maart

‘Bescheidenheid siert de mens siert. Een tweede kopje thee sla je beleefd af. De complimenten voor geleverde prestatie schrijf je toe aan de prestaties van de groep. Zo hoort het… Toch? Maar telt bescheidenheid nog steeds in het ik-tijdperk van selfies en het verzamelen van ‘likes’ op sociale media? Is bescheiden nog wel een deugd? Of is er juist meer van nodig?
Spreek je dan over echte of valse bescheidenheid. En wat is valse bescheidenheid dan? Bescheidenheid is een deugd volgens de klassieke filosofen. Aristoteles had het over matigheid.
Een grapjas in de 19de eeuw zegt het als volgt: ‘Bescheidenheid is alleen dan een deugd, wanneer men er geen deugd van maakt. Wat is bescheidenheid nu precies?

Komt allen naar het Socratisch Café Amsterdam-IJburg voor een diep en grondig onderzoek aan de hand van je eigen ervaringen.
Op donderdag 17 maart, in Flexbieb te Amsterdam-IJburg, aanvang 20.00

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

‘de betrekkelijkheid van teleurgestelde verwachtingen die nu eenmaal voorkomen in de rimpelingen van het leven’

Vergeving…. Verslag Socratisch Gesprek

In de oriëntatie op het begrip komen diverse aspecten van ‘vergeving’ aan bod:
Bij Vergeving geef je iets aan een ander, ver-geef-ing. Vergeving is ook ver-gift-iging, in de betekenis van een geschenk. Er speelt ook een schuldvraag, die wil je iemand kwijtschelden. Om dat te kunnen doen moet je over je eigen schaduw heen stappen; je laat iets los, namelijk je boosheid, gekwetstheid of je ego. En er is moed voor nodig om uit te komen voor je kwetsuur. Ook kun je jezelf iets vergeven, bijv. je tekortkomingen of fouten. Bij Vergeven kun je ook iets kwijtraken, bijv. je eer of je status. Vergeven is niet altijd makkelijk, er gaat vaak een innerlijke strijd aan vooraf, dus het proces om daar te komen heeft tijd nodig. Uiteindelijk vergeeft liefde alles; in de verzoening kun je de wraak kwijtraken.

Uit de voorbeelden kiezen we de vraag: Is vergeving nodig bij vriendschap?
In het onderzoek wat hierop volgt is er bij iedereen veel herkenning van het schenden van vertrouwen in een vriendschap. En de vraag hoe je dan verder gaat, en moet je wel verder of betekent dat het einde van de vriendschap? De vraag draait om de kwestie van vergeving, die van de ander, misschien van jezelf doordat je de vriendschap laat eindigen? Of is het soms goed om niet te vergeven? Iedereen heeft natuurlijk zijn of haar eigen kijk vanuit eigen ervaringen, maar waar we allemaal blij van worden en consensus over hebben is de slotzin:
De betrekkelijkheid van teleurgestelde verwachtingen die nu eenmaal voorkomen in de rimpelingen van het leven.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

vergeving

Socratisch Café op donderdag 18 februari, van 20.00 tot 22.30 uur in de Flexbieb

Is vergeving een daad van goedmaken? Je kunt iemand iets vergeven, of iemand schenkt jou de vergeving? En is het daarmee dan ook vergeten? Is het gemakkelijk om te doen? Gaat het daarbij om grote dingen, of geldt een excuus ook als vergeving?

Wil jij onderzoeken hoe jij denkt over vergeving en je hierbij laten inspireren door je tafelgenoten? Kom dan naar het Socratisch Café in de Flexbieb-IJburg.
Het is voor iedereen toegankelijk, geen voorkennis is nodig, alleen een nieuwsgierige geest.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Stilte

verslag van het Socratisch Café van de afgelopen week
Er wordt al snel een onderscheid gemaakt tussen interne en externe stilte. Die laatste heeft te maken met weinig of geen geluiden van buitenaf. Is er dan pas ruimte voor interne stilte? Nee, ook in herrie kun je stilte ervaren. Stilte is zelf gekozen stilte. Je gedachten stilzetten. Daardoor word je ontvankelijk voor iets anders. Je kunt daardoor andere sensaties (met je zintuigen) waarnemen. Stilte is niets hoeven te doen. Stilte is harmonie, het samenvallen, het klopt, tevreden en geluk. Stilte is niets aan je hoofd hebben. Kortom: is stilte en rust hetzelfde?

Er wordt ook geopperd dat de opbrengst van stilte is dat je je gedachten kunt laten lopen.

Een ander stiltespoor gaat over communicatie. Wordt communicatie sterker door stilte? En: kan stilte ook een teveel aan gedachten zijn? Niet meer weten wat je moet of wil zeggen? In gezelschap is stilte vaak pijnlijk.

Hoe je stilte ervaart en wat het is, ontwikkelt zich in je leven. Als je ouder wordt/bent, dan kan er meer stilte zijn dan je lief is. In eenzaamheid is stilte niet fijn. Een teveel aan stilte gaat over in rust en slaap.
Zonder levensenergie geen werkelijke stilte?

De vraag die we koppelen aan de ervaring van een de deelnemers aan het gesprek is: ontstaat stilte door focus?
Dat blijkt zo te zijn. Al werkt het voor ieder weer anders. Soms helpt een handje van buitenaf, geleid, of met wat meer ‘dwang’. In iedere geval geef je je zelf eraan over, zet je je weerstand opzij.

En tot slot een vraag die zomaar ergens opkwam tijdens het café: ‘Valt er überhaupt wel te praten over stilte?’ In het Socratisch Café hebben wij getoond deze paradox te kunnen hanteren.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

stilte

Socratisch café op donderdag 21 januari, aanvang 20.00

Een onderwerp dat zo weinig behelst en tegelijkertijd zoveel betekent. Klinkt wat paradoxaal. Lastig dus om dit onderwerp  te introduceren. Actueel is het in ieder geval wel: er is ‘een dag van stilte’, er zijn stilteplekken in de natuur en je kunt aan stilteretraites deelnemen. Stilte wordt blijkbaar door velen als prettig ervaren. Er is ook een onheilspellende stilte: voor de storm speelt die zich af. Wat betekent stilte voor jou persoonlijk? Aan de hand van je eigen ervaring gaan we dat onderzoeken in een rustig en aandachtig gesprek. Kortom: geïnteresseerd in een goed gesprek over stilte aan de hand van een Socratische gespreksvorm?

Kom dan naar het Socratisch Café Amsterdam-IJburg  in de Flexbieb, Talbotstraat 46.
Aanvang 20.00  en de bijdrage is € 7,50.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

verslag het café van 16 dec over GEZELLIGHEID

Ook aan het begrip Gezelligheid blijkt weer meer te ontdekken te zijn dan we in eerste instantie dachten. Kun je bijvoorbeeld in je eentje Gezelligheid ervaren, of is het altijd met andere mensen? Er spelen gevoelens mee, zoals dat van geluk en verbondenheid. En ook veiligheid speelt een rol, de sfeer is goed, vrolijk, maar het is ook van voorbijgaande aard en meestal wat oppervlakkig. De ervaring van Gezelligheid is cultureel bepaald, maar sommige mensen zijn altijd gezellig. Ze staan open voor iedereen, zijn hartelijk en gastvrij, met een milde levenshouding. En het lijkt er op dat Gezelligheid verandert met de jaren, kinderen kunnen onbekommerd gezellig met elkaar zijn, terwijl de ouders niet veel meer hebben om te delen.

Dit roept de vraag op: kan Gezelligheid geënsceneerd worden?

Het blijkt dat moeders graag het hele gezin met aanhang en kinderen bij elkaar hebben op feestelijke gelegenheden, zoals verjaardagen en kerst. Maar ondanks lekker eten en drinken is dit nog geen garantie voor Gezelligheid. Het is ook nodig om echte aandacht voor elkaar te hebben, betrokken te zijn bij elkaars leven, ruimte voor ieders eigen zijn. Vaak is iets wat onverwachts en spontaan gebeurt bevorderlijk, het brengt wat beweging in het gezelschap, het doorbreekt de gebruikelijke patronen en verwachtingen. We zijn het eens dat Gezelligheid wel –deels- te ensceneren is, dat is mooi!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

gezelligheid

De decembermaand zit vol gezelligheid, samen met familie of vrienden de feesten vieren. Maar vinden wij allemaal hetzelfde ‘gezellig’? Wat versta jij er onder, en kun je vrij kiezen voor je eigen invulling? Of is gezelligheid ook een sociale verplichting waar je moeilijk onderuit komt? Kortom: onderzoek je eigen gedachten over gezelligheid in het Socratisch Café op donderdag 17 december in de Flexbieb (aanvang 20.00). En voor wie het gezellig vindt, is er een drankje na afloop.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie